Welkom beste lezer!


Welkom beste lezer!
Misschien heeft het lezen van deze blog je interesse gewekt? Tenslotte raakt dit onderwerp -hoe beangstigend ook- ons allemaal. Als je mij je email-adres geeft, zal ik je op de mailinglist plaatsen, zodat je automatisch een email van mij krijgt bij het verschijnen van een nieuw bericht. Met hetzelfde gemak kun je dat op dezelfde wijze natuurlijk weer ongedaan maken.
Stuur je email naar onderstaand adres en de rest volgt vanzelf.
hvogelaarster@gmail.com

zondag 10 juni 2012

AVOND4DAAGSE 2012

Het heeft er even om gespannen, of het allemaal wel door zou gaan, want de weergoden hadden andere plannen. Er werd regenachtig, koud weer voorspeld, met later in de week wat hogere temperaturen, maar kans op flinke buien.
Maandagavond was het koud, zo'n 13 graden, en halverwege het uurtje wandelen met ruim 80 rolstoelers viel er korte tijd wat regen. Iedereen in het plastic....
Van deze avond heb ik op dit moment geen foto's; de foto's van onze hoffotografe komen later!
Van de wandeling op dinsdag (evenals de woensdag met schitterend en aangenaam weer) heb ik wat foto's:





wachten voor de lift




Riet heeft er echt zin in


En buiten wachten in de heerlijke zon tot de start om 19.00 uur precies.






Het fietspad achter de tennisbanen, met de hoffotografe in actie. Wachten op 'n drankje.






Nog even nakaarten.

Zoals gezegd: de andere foto's komen later.
De laatste avond viel helaas letterlijk in het water; we hebben -gehuld in plastic- 2 keer om de gebouwen gelopen, en zijn toen snel naar binnen gevlucht. Omdat het overvolle restaurant ook nog een drumband met dansmariekes herbergde, zijn wij met onze groep (van de afdeling) naar een aparte zaal (De Harmonie) verhuisd, waar we samen nog een kopje koffie hebben gedronken. 

Even iets heel anders: de ontwikkelingen in het onderzoek rondom Alzheimer staan niet stil. Regelmatig krijg ik informatie uit de wetenschappelijke hoek, en daar wil ik onderstaand wat van meegeven.
Van de ISAO (Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek, website www.alzheimer.nl ) kreeg ik onlangs weer wat informatie:

  
Uit een aantal onderzoeken blijkt dat voeding een rol speelt in de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer. Een stukje van de puzzel dat in de toekomst wellicht naar een medicijn voor de ziekte leidt. Deze ISAO Update gaat in op een aantal recente onderzoeksresultaten over voeding en alzheimer.
Volgens onderzoekers zorgt het eten van vis, kip, saladedressing en noten die omega-3-vetzuren bevatten voor lagere bloedspiegels van bèta-amyloïde. Dit is het eiwit dat een rol speelt in de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer. Uit de studie blijkt dat hoe meer omega-3-vetzuren een persoon binnen krijgt, hoe lager het bèta-amyloïde-niveau in het bloed is.
Uit een observatiestudie blijkt dat calorierijke voeding na 70-jarige leeftijd het risico op cognitieve stoornissen zoals de ziekte van Alzheimer verdubbelt. Onder de groep mensen die deelnam aan de studie was bij een aantal personen afname van het cognitieve vermogen te zien. Deze patiënten werden op basis van hun dagelijkse calorie-inname in drie groepen opgedeeld. Een inname van ruim 2000 tot 6000 calorieën per dag bleek het risico op cognitieve stoornissen te verdubbelen.
Voedingsmiddelen zoals rood vlees en boter bevatten een hoog gehalte aan verzadigde vetzuren en verhogen daardoor de kans op de ziekte van Alzheimer. Dat blijkt uit onderzoek onder 6000 vrouwen van 65 jaar of ouder aan Harvard University in Boston.
Dwarrelende herinneringen is een verhalenbundel met meer dan 80 uit het leven gegrepen inzendingen rondom de ziekte van Alzheimer en andere vormen van dementie. De Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek (ISAO) publiceerde het boek op Wereld Alzheimer Dag.
Dwarrelende herinneringen
Persoonlijke verhalen over de ziekte van Alzheimer en andere vormen van dementie
ISBN: 978-90-804982-0-4

De bundel is onder andere te koop via alzheimer.nl.
Heeft u een vraag die te maken heeft met de ziekte van Alzheimer of over de bijdragen van ISAO aan onderzoek naar de ziekte, laat het ons dan weten. Wij beantwoorden uw vraag graag en misschien wordt uw vraag wel opgenomen in de volgende nieuwsbrief. Een vraag? Op zoek naar een antwoord? Laat het ons weten.
Om het onderzoek naar de oorzaken van en behandelingsmethoden voor de ziekte van Alzheimer te blijven steunen, heeft ISAO uw hulp nodig. Word nu donateur en steun ISAO!
Bezoek onze website op www.alzheimer.nl

En ook de volgende informatie is interessant.
Onder het kopje SUCCESVOLLE PROEF MET ALZHEIMER-VACCIN lees ik op dezelfde site:



Een onderzoek, dat werd verricht werd door het Karolinska Instituut in Stockholm, bericht voor het eerst over positieve effecten van een actief vaccin tegen alzheimer. Het nieuwe vaccin, CAD106, kan een doorbraak betekenen in de zoektocht naar een geneeswijze van deze serieus verzwakkende dementie-aandoening. De studie werd gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Lancet Neurology.

De ziekte van Alzheimer is een complexe neurologische dementie-ziekte, waaraan veel mensen lijden en die de samenleving veel geld kosten. Volgens de wereldgezondheidsorganisatie WHO is dementie in deze tijd de snelst groeiende gezondheidsepidemie.
De heersende hypothese over de oorzaak van alzheimer houdt verband met APP (amyloïde voorloper proteïne), een eiwit dat zich vastzet in de buitenste membranen van zenuwcellen en in plaats van deze eiwitten af te breken, vormt het een schadelijke substantie (amyloïde ß) die zich ophoopt tot plaques, waardoor uiteindelijk hersencellen afsterven.

Er bestaat nu geen geneeswijze voor de ziekte van Alzheimer en de medicatie kan slechts de symptomen afzwakken. Om een geneeswijze te vinden, zijn onderzoekers in verschillende richtingen aan het werk, en momenteel is vaccinatie daarvan het meest populair. Het eerste menselijke vaccinatie-onderzoek vond bijna 10 jaar geleden plaats maar werd stopgezet vanwege teveel nadelige effecten. Het vaccin in dat onderzoek activeerde bepaalde witte bloedcellen (T cellen), die het hersenweefsel begonnen aan te vallen.

Deze nieuwe behandeling richt zich op actieve immunisering. Daarbij is een vaccintype ontwikkeld waarbij het lichamelijk afweersysteem wordt geprikkeld zodat het zich beschermt tegen amyloïde-ß. In deze tweede klinische proef met personen is het vaccin doorontwikkeld zodat het alleen de schadelijke amyloïde-ß beïnvloedt. De onderzoekers ontdekten tijdens het 3-jarige onderzoek, dat 80% van de deelnemende patiënten hun eigen beschermende antilichamen ontwikkelden tegen amyloïde-ß, zonder dat er sprake was van schadelijke neven-effecten. De onderzoekers vermoeden dat dit suggereeert dat het CAD106-vaccin een te verdragen behandeling is voor patiënten in een mild tot gematigd stadium van alzheimer. Proeven op grotere schaal moeten nu worden opgezet om de effectiviteit van dit vaccin te bevestigen.
Bron: Karolinska Institutet


Voorlopig weer genoeg leesstof, voor wie hierin is geïnteresseerd. 
De vakantietijd is weer aangebroken. Dit is ook goed te merken in de DrieMaasStede, waar je sommige gezichten opeens na lange (lang in mijn belevingswereld!) tijd weer terug ziet. Goh, waar zat je al die tijd?


Wie binnenkort gaat: ontspan je goed en fijn, want het leven is veel te kort om er niet van te genieten. "Later" kan wel eens te laat zijn.


Tot een volgende keer.

maandag 4 juni 2012

NOG WAT FOTO'S TUSSENDOOR

Vandaag, maandag 4 juni, is het ijzig koud, regenachtig, triest. Om 3 uur geeft het kwik 9,9 aan (uit de wind).
Vanavond begint de avond4daagse van DrieMaasStede, maar het ziet er niet goed uit: als het regent, gaat het wandelen niet door, maar ook de ijzige kou zou wel eens spelbreker kunnen zijn.
Voor aanstaande vrijdag had Geert (de activiteitenbegeleider en kookspecialist) voor een paar bewoners (waaronder Riet) een vaartocht in de Biesbosch voorbereid, maar vanwege de slechte weersvooruitzichten heeft hij dat vanochtend afgeblazen.
Vrijdag wordt nu een verwendag, met lekkere hapjes..... 


Van Jacqueline, de andere activiteitenbegeleider, kreeg ik wat foto's van vorige activiteiten.


Van de wandeling op Hemelvaartsdag ( het dauwtrappen!) vond ik deze wel aardig: direct na het opstaan is het verzamelen geblazen in één van de huiskamers; gespannen wachten de wandelaars op wat komen gaat!





En dan gaan we om even over 9 op pad!
Met warme truien, jassen, dassen, wanten en dekens tegen de koude voorjaarswind; het kwik geeft 11 graden......
Maar..... de zon doet z'n best!









Na een heerlijke wandeling van bijna 1,5 uur keren we terug in de huiskamer, waar ons een heerlijk ontbijt met aardbeien wacht.








Op 23 en 24 mei was er -in het kader van de "Limburgse Week"- een bourgondische maaltijd op de afdeling. Lekkere hapjes, met een schuin oog naar Limburgse lekkernijen.
Zie, wat Geert & Jacqueline hadden klaargemaakt:










Terwijl ik naar bovenstaande foto kijk, schieten de tranen me in de ogen. Ik kan er maar moeilijk aan wennen, dat ik deze fijne vrouw na al die jaren nu zo afgetakeld zie.
Het besef, dat Riet zich prettig voelt op de afdeling, en vooral in de huiskamer, geeft me toch de nodige gemoedsrust. 
Riet gaat achteruit, maar ze is tevreden, lacht, praat regelmatig (onbegrijpelijke teksten), zoekt duidelijk contact. Riet is goed benaderbaar, en een graag geziene bewoonster op haar afdeling, en dat maakt een bezoekje al gauw voor beide partijen prettig. 

De zon breekt door; misschien wordt het toch nog gezellig vanavond met de avond4daagse!

Tot een volgende keer.

PS: ik vond nog een aardig filmpje:

en in het Engels:

zaterdag 19 mei 2012

CREATIEVE GEESTEN

De vorige keer vertelde ik enthousiast over allerlei activiteiten die op stapel staan voor de bewoners van de afdeling waar Riet verblijft.
Afgelopen donderdag (Hemelvaart) gingen we met een klein groepje - 5 rolstoelers met begeleiders- om even over 9 op pad voor een heerlijke wandeling. De aankondiging richting familie om vrijwilligers te werven, heeft weinig resultaat gehad, helaas. De pret was er echter niet minder om!
Het was koud, 11 graden, maar zonnig. Ingepakt in winterjassen en met plaids in de aanslag gingen we op pad voor een wandeling van ruim een uur.
Bij terugkomst wachtte ons een heerlijk ontbijt van witbrood met aardbeien. Dat was smullen!







Er zijn door Jacqueline ook foto's gemaakt van de wandeling; die volgen nog.


Op maandag 14 mei werd de "Dag van de Zorg" gevierd. Voor het personeel was een feestelijke, gezamenlijke maaltijd georganiseerd, en voor de bewoners was er een zanger-met-orkest ingehuurd (het orkest bestond uiteraard uit wat electronica), die op elke afdeling een kwartiertje lekkere oldies ten gehore bracht. Kort, maar wel leuk!







Gisteren (vrijdag 18 mei) was ik op uitnodiging in Haarlem en 's-avonds in Zandvoort voor een strandparty, georganiseerd door Kirsten en 5 vriendinnen, die allen dit jaar 30 werden of worden.




Omdat niet iedere feestganger alle 6 dames kenden, had Jos speciale bierviltjes gemaakt met de foto's er op.




Toen ik vanochtend naar huis reed, realiseerde ik me, dat leven en dood heel erg dicht bij elkaar staan: een kind in wording (bij minstens 3 van deze dames), en een lieve vrouw, die ongeneeslijk ziek is, en aan de rand van de dood staat.


Thuisgekomen las ik in m'n email het bericht van het plotseling overlijden van een belangrijk lid van ons koor: een vrouw die jarenlang onvermoeibaar haar krachten aan kerk en koor gaf.
Ook dit gebeurt, hoe tragisch en onwerkelijk het ook is.
Bij mijn bezoeken aan Riet kom ik vaak in aanraking met de dood: dat is onontkoombaar op die afdeling, waardoor ik er min of meer aan gewend raak. Maar het bericht van het plotseling overlijden van ons koorlid grijpt me wel aan.


Vanmiddag -het was schitterend weer- hebben Riet en ik uitgebreid gewandeld in de landelijke omgeving van Kethel.
Riet genoot uitbundig van de vele mooie bloemen onderweg, en van het gezang van de vele vogels.
Op de terugweg moesten we natuurlijk even een lekkere koek halen bij Bakker Klootwijk (wie kent hem niet?), die we met een glas heerlijke, verse jus d'orange in het restaurant opgepeuzeld hebben.


Van de Afdeling De Kameel (waar Riet voorheen woonde) kreeg ik nog 2 foto's die gemaakt zijn op 29 februari.
Op die dag organiseerden de service-medewerkers (de dames die voor de boterham en de koffie zorgen) van de afdeling een speciale "lekkere hapjes avond" voor de bewoners.
De meeste service-medewerkers zijn van buitenlandse afkomst, dus dat werden lekkernijen uit de Antillen, Kaap Verdië, Congo, Marokko. En het werd weer smullen!!





Uit mijn verhaal blijkt toch eens te meer, dat met wat creativiteit heel wat bereikt kan worden bij deze moeilijke doelgroep.


Tot een volgende keer!




zaterdag 28 april 2012

GENIETEN, DAT KAN RIET!

Steeds weer verbaas ik me, hoe Riet reageert op haar omgeving. De afgelopen maanden ging ik -vanwege het weer- 's-morgens naar Riet. 
Rond half 11 -koffietijd- is Riet goed benaderbaar, reageert goed op mijn aanwezigheid, is in staat te antwoorden op heel basale, eenduidige vragen als "wil je koffie?" of "zullen we even wandelen?". 
Dit wandelen beperkt zich dan tot het schuifelen door de hal, waar ze reageert op alles en iedereen, alsof ze daar voor het eerst komt. Ze lacht vriendelijk naar iedereen en kijkt verbaasd naar de (kunst)bloemen, de schapen en de andere ornamenten.
Terug in de huiskamer kan ze genieten van een kopje koffie met een koekje. Graag luistert ze ook naar rustige muziek, en bij melodieën die ze herkent vanuit het verleden neuriet ze zachtjes mee.


Riet is een goede eter. Met smaak kan ze genieten van lekkere hapjes, en dat hebben ze op de afdeling al snel ervaren.
De vorige keer schreef ik over het heerlijke Paasdiner, dat door Geert en Jacqueline (de activiteiten begeleiders van de afdeling) werd verzorgd. Iedere week is er op de afdeling een kookactiviteit, bedoeld voor een klein, geselecteerd groepje van 4 tot 6 personen.
Afgelopen week viel Riet 2 keer in de prijzen: eerst een maaltijd met vis: Geert kwam met een grote kabeljauw de afdeling op, tot grote hilariteit van het overige personeel!
Eergisteren was er een "glaasjesdiner": allerlei smakelijke gerechten in glas geserveerd. Van soep tot diverse toetjes.
Tijdens het klaarmaken van deze geurige gerechten kwam iemand met gitaar en trom liedjes uit de oude doos zingen.
Voor Riet is dit dubbel genieten!


Wie zegt er, dat er niets gebeurt met en voor deze mensen?
Vanochtend was er een koffieconcert in het restaurant, verzorgd door een omvangrijk dameskoor.
Ik heb ervoor gekozen om het rustig te houden. Voor Riet is dat massale te druk, te inspannend. Ja, daaraan merk ik, dat ze langzaam maar zeker achteruit gaat.
Maar één activiteit wil ik zo lang mogelijk volhouden: de theevisite aan Magdalena en haar gezin, want dat plezier gun ik haar (en ons) graag, hoe lastig ze tegenwoordig ook te vervoeren is met de auto. Morgen gaan we weer op visite!


Af en toe verschijnt er een nieuwsbrief van de afdeling. Daarin lees ik ook, wat er zoal gebeurt aan activiteiten. Kleinschalig natuurlijk, want ga maar eens met 4 rolstoelers ergens naar toe.....
Een greep:
20 april   uitstapje naar "De Keukenhof"
26 april   glaasjesdiner (zie boven)
30 april   oranjemiddag
4 mei      uitstapje naar dierentuin Blijdorp 
17 mei    dauwtrappen (Hemelvaart) en aardbeienfestijn
21 tot 25 mei  Themaweek Limburg
5 juni     frituuravond
8 juni     boottocht Biesbosch
14 juni   kleine pannetjesdiner
18 juni   verwendag
28 juni   verjaardagsdiner (op uitnodiging, met familie)


Dat dauwtrappen start om 9 uur (heftig voor het personeel, want die moeten om 6 uur al beginnen met wassen & aankleden). Bij thuiskomst (na een uurtje) staat er een ontbijtje klaar voor alle wandelaars, met verse aardbeien.


Tijdens de Themaweek worden vlaaien gebakken, is er High Tea met Limburgse lekkernijen, zijn er Bourgondische maaltijden, enz. enz.
Wie zegt er, dat er niets gebeurt op deze actieve afdeling?!
Natuurlijk kan dit nooit gerealiseerd worden zonder de hulp van vrijwilligers. Wat dit aspect betreft constateer ik een aanmerkelijk verschil met de afdeling waar Riet voorheen vertoefde. Nu zie ik regelmatig familieleden rondlopen, die ongevraagd de handen uit de mouwen steken. 


Tot slot van dit lange verhaal verwijs ik nog naar de film, die Ivo Nelis over zijn opa maakte. 
Zie http://vimeo.com/35083555
In dit document is goed te zien, hoe iemand met een (nog) relatief lichte vorm van Alzheimer tracht zich staande te houden bij het maken van keuzes.
Inge (de dochter) schrijft over haar vader in haar weblog.  
Zie http://stapjeterug.blogspot.com 


Fijn weekend!


Handen
(Marinus van den Berg)

Gelukkig is de mens,
Die tot het einde
Handen mogen voelen die goed doen.
De hand die met aandacht wast.
De hand die met zorg aankleedt.
De hand die met liefde kamt.
De hand die met tact aanraakt.
De hand die met het hart troost.

Géén mens kan leven
Zonder die hand, die teder is, die behoedt,
Die beschermt en bemoediging uitstraalt.

Tot het einde toe
Verlangt de mens naar die hand,
Totdat
Er die andere hand is,
Die alle wonden geneest,
Die alle pijn heelt,
Die alle tranen wist.

Tot die tijd
Kunnen onze handen een voorproef zijn
Van “die handen”,
En handen, voeten geven aan de liefde die onmisbaar is.



dinsdag 10 april 2012

De Nieuwe Palmboom

"De Nieuwe Palmboom", zo heet de afdeling waar Riet sinds kort verblijft, is genoemd naar één van de 5 enorme graanmolens die Schiedam thans nog rijk is. 
Deze afdeling is een specifieke verpleegafdeling: ieder van de 36 bewoners heeft intensieve zorg nodig, in tegenstelling tot de afdeling waar Riet voorheen verbleef: daar zie je ook bewoners, die nog vrij actief en zelfstandig kunnen functioneren, maar ook fel op elkaar kunnen reageren.


Wat allereerst opvalt als je deze afdeling binnen loopt, is, dat het allemaal wat rustiger, relaxter oogt. Natuurlijk: behoorlijk wat bewoners zijn letterlijk aan het eind van hun latijn, maar des te meer valt de persoonlijke benadering op. 
Met dezelfde minimale bezetting als op de vorige afdeling krijgt men het toch voor elkaar de zaak draaiende te houden.
Het is de manier van werken, die (naar mijn idee) afwijkt, en dat begint al bij het eerste contact 's-morgens vroeg: een vriendelijke, rustige begroeting, met veel aandacht voor "het zich welbevinden". Even geen zin? Geen probleem. Belangrijk is, dat de bewoner op een prettige manier aan de dag begint.
Zo vond ik Riet de laatste zaterdag van maart om 10 uur in haar pyjama aan het ontbijt. Ik wilde met haar naar het (klassieke) koffieconcert in het restaurant, zoals elke laatste zaterdag van de maand. Maar nu dus even niet!
Deze manier van werken kost natuurlijk 's-morgens meer tijd voor het personeel, maar voorkomt wel, dat bewoners soms mokkend en tegendraads in de huiskamer aan de dag beginnen.


Een rustige afdeling: zowel 's-morgens als 's-middags zijn er activiteiten voor de bewoners, maar altijd in kleine groepjes, en nooit meer dan 1 activiteit per dag. De meesten kunnen immers de energie niet meer opbrengen voor teveel acties.
Op deze afdeling (waar de meesten problemen hebben met spreken (afasie) en de motoriek (apraxie)) is veel aandacht voor andere manieren van communicatie. Er wordt doelgericht gewerkt met geur en kleur, met smaak en geluid.


Riet viel al diezelfde eerste week met haar neus in de boter: een middag met allerlei lekkere hapjes!
En ook het paasmenu mocht er zijn:
- witlofsoep
- aardappelsalade met raapsteeltjes, eieren en soldaatjes
- karnejus met verse munt
- blintzes met zure room en warme jam
- panna cotta van yoghurt met witte chocolade en frambozen
- koffie of thee complet
Over 2 dagen verdeeld en alles ter plaatse door Geert en Jacqueline bereid en opgediend! Grote klasse! 
En natuurlijk geweldige hulp van extra personeel en familie!


Vrijdagmiddag is er een verjaardag-maaltijd. Dan wordt er voor de bewoners, die de afgelopen periode jarig waren (en hun naaste familie) gekookt, door dezelfde personen.
Helaas ben ik verhinderd, dus verschuift de verjaardag-maaltijd van Riet naar een volgende gelegenheid.


Voor de beeldvorming nog een plaatje van de nieuwbouw waar Riet woont:


Riet woont in de rechtervleugel, op de 1e verdieping, en kijkt vanuit de huiskamer uit in zuidwestelijke richting, op 200 meter afstand van de A4 (in aanleg).
Het ronde gebouw bevat het prachtige restaurant annex concertzaal, en diverse andere faciliteiten, waaronder kleine zaaltjes, kapper, winkeltje, bibliotheek, zwembad.
Het witte deel op de achtergrond is de oudbouw, waarvan een groot gedeelte al is gerenoveerd. Daar bevinden zich alle kantoren, en andere voorzieningen als arts, fysio, centrale keuken, dagbehandeling, en nog wat (tijdelijke) afdelingen.


Van de oude afdeling ontving ik nog 2 foto's, die gemaakt zijn tijdens de receptie op 1 januari 2012. De hapjes zijn door de afdeling zelf verzorgd.

 Op de bovenste foto met Marjolein Vermeulen (teamleidster), daaronder met good-old Peggy de Jong.


O ja, Riet en ik zijn ook weer (na de lange winterperiode) op theevisite (= koffie met gebak!!) bij Magdalena en haar gezin geweest. Nou, voor Riet was die middag een WERELDMIDDAG!
Ze heeft met volle teugen genoten van dat bezoek.
Zolang dit nog gaat, willen we het graag blijven doen.


Tot een volgende keer!
  



zaterdag 31 maart 2012

VERHUISD!!

Afgelopen maandagochtend werd ik al vroeg gebeld door Jos: of ik naar Haarlem kon komen om te helpen met de bouw van een kippenhok. Dus mijn bezoek aan Riet werd vervroegd naar 10 uur, op het gevaar af, dat ze nog niet gewassen en aangekleed was.
Maar Riet zat al achter haar boterham, zodat ik meteen de helpende hand kon toesteken.
Even later werd ik aangesproken door Diana, de zorgcoördinator van Riet. Of ik de volgende dag om 14.00 uur kon komen voor de verhuizing van Riet naar de afdeling "De Nieuwe Palmboom".
Het verhuizen van de persoonlijke eigendommen van Riet zou volledig door het personeel gebeuren. Ook het speciale bed met het valkussen gingen mee.
De naam van de afdeling is -evenals die van haar oude afdeling "De Kameel"- vernoemd naar één van de 5 nog bestaande graanmolens van Schiedam. Wie uit de lift de afdeling in loopt, ziet levensgroot een schitterende foto van deze molen.


Terug naar maandag: het kippenhok van Jos en Kirsten. Nu ken ik Jos al een paar jaar, en ik hield dan ook rekening met iets degelijks, maar nu was ik toch wel hogelijk verbaasd. Kijk maar eens naar de zojuist ontvangen foto's van de bouw van dit robuuste paleis, waarvan het nacht- annex broedhok volledig geluiddicht geïsoleerd is, en waarvan de ren niet bestaat uit het echte kippengaas, maar uit massieve houten palen en gegalvaniseerd draadstaal. Ongetwijfeld bedoeld voor de eeuwigheid.











Enfin, dinsdag dus de verhuizing. 's-Morgens om 10 uur was Jacqueline bij Riet voor haar wekelijkse bezoek als vrijwilligster, en even later kwam Cora onverwachts. Beiden wisten natuurlijk niet, dat de verhuizing die dag in de planning stond. 's-Middags kwam Karina met mij mee als "ondersteuning-want-je-weet-maar-nooit". En Harmke, die trouw elke dinsdagmiddag komt, was ook aanwezig om Riet op te vangen in de nieuwe huiskamer, terwijl Karina en ik met de overdracht bezig waren.
Alles liep voorspoedig, en na een uurtje konden wij een volkomen rustige Riet in goede handen achterlaten.
Haar kamer heeft een iets andere indeling en heeft meer licht door het grotere raam. De huiskamer ligt op het zuid-westen en geeft uitzicht op het tracé van de A4, waar de wegenbouwers op dit moment bezig zijn met het bouwen van hulpviaducten voor het bouwverkeer. 
Als straks de berg zand die er nu nog ligt, plaats heeft gemaakt voor een tunnel, afgedekt met gras, zal ons huis aan de Domburghoeve vanuit de huiskamer van Riet zichtbaar zijn.
De volgende keer zal ik wat vertellen over de andere benadering, zoals ik de vorige keer beschreef onder de noemer `snoezelen`.
Morgen staat voor het eerst sinds november weer een bezoek aan Magdalena en haar gezin op het programma. Vooral de kinderen vragen telkens wanneer Riet weer komt!


Tot de volgende keer!







zaterdag 17 maart 2012

SNOEZELEN

Vaak denken mantelzorgers, dat -als hun partner of ouder opgenomen wordt in een zorg- of verpleeginstelling- zij mantelzorger-af zijn. 
Niets is minder waar: veel partners en/of kinderen gaan zeer regelmatig op bezoek, helpen vaak bij het eten geven, zorgen dat de kleding in goede staat blijft, en zijn vaak het klankbord voor het personeel als het gaat om de voorgeschiedenis van de persoon in kwestie. Alsof dat geen mantelzorg is! 


Vanwaar deze inleiding? 
DrieMaasStede organiseert sinds dit jaar maandelijks een themabijeenkomst voor zorgverleners en familieleden. De opzet van deze themabijeenkomsten is: actuele onderwerpen nader te belichten en nieuwe ideeën toe te lichten.  
Afgelopen woensdag was er weer zo'n bijeenkomst, waarbij het dit keer ging over "snoezelen", ofwel "Belevingsgerichte Zorg" en "Zintuiglijke Activering en Ontspanning".
Zie voor een verdere verklaring: http://nl.wikipedia.org/wiki/Snoezelen   of http://www.btsg.nl/infobulletin/snoezelen.html


Het thema heeft mijn bijzondere belangstelling, omdat Riet binnenkort verhuist naar een andere afdeling, waar ze een omgeving zal vinden die rustiger is, dan de afdeling waar ze nu woont. 
Het is de bedoeling, dat het snoezelen breed wordt ingevoerd in DrieMaasStede, wat betekent, dat zowel het personeel, als de direct betrokken familieleden of mantelzorgers intensief zullen worden betrokken bij de trainingen. De omslag in het omgaan met de demente mens is: van doelgericht werken naar doelgerichte persoonlijke benadering.
Ik zal dat uitleggen: als Riet 's-morgens wakker wordt gemaakt om op te staan, kan dat op de snelle manier (want er wachten er nog een aantal), waarbij ze wel eens GEEN zin heeft om mee te werken. Dan kost het extra veel tijd om haar (in de huiskamer bij het ontbijt) in een goede stemming te brengen. Wordt ze wakker gemaakt met een vriendelijk praatje, waarbij ze direct in een goede stemming komt, dan kost dat op dat moment enige minuten extra tijd, maar je vermijdt daarmee onrust in de huiskamer.
Dit is de dagelijkse praktijk. De ervaren zorgverlener past dit met succes toe.


Dinsdag hebben Jos en ik een rondleiding op de afdeling waar Riet binnenkort naar toe verhuist. Als het eenmaal zover is, breekt er weer een nieuwe fase aan. Voor Riet, want alle "zusters" zijn nieuw voor haar, maar ook voor mij, om de persoon Riet aan iedereen uit te leggen. 
Misschien is het lezen van deze weblog een goed hulpmiddel om Riet te begrijpen. Ik zal het aanbevelen bij het personeel van die afdeling!  
En dan kom ik weer bij het begin van mijn betoog: mantelzorgers zijn vaak het klankbord voor het personeel als het gaat om de voorgeschiedenis van de persoon in kwestie.


Ik hoop, dat de communicatie met de zorgverleners op de nieuwe afdeling net zo goed zal zijn als nu op de huidige afdeling. Want daar is niets mis mee.


Tot een volgende keer!

maandag 5 maart 2012

RIET GAAT VERHUIZEN

Op 22 februari had ik een kort gesprek met Diana, de zorgcoördinator van Riet. In een daaropvolgende email aan de leden op mijn mailinglist schreef ik al:

Ik voelde al, dat er iets in de lucht hing; ik schreef er over in de weblog: interne verhuizingen.

Even in het kort: sinds de nieuwbouw van DMS in gebruik is, voert men het beleid de bewoners zoveel mogelijk op hun plaats te laten. 
Dat wil zeggen, dat op 1 afdeling zowel de verzorging als de verpleging plaats vindt. 
Dus geen verhuizing meer, als iemand vanuit de verzorging in de verpleging terecht komt.

Helaas is dit nobel streven (ook vanwege het nijpend personeelsgebrek) niet te handhaven.
De permanente zorg die de mensen in het verpleegstadium nodig hebben, is op deze afdeling, waar de nadruk ligt op de bewoner die NIET permanent nagelopen moet worden, niet voldoende aanwezig.

Binnenkort (dagen, weken?) zal Riet verhuizen naar een typische verpleegafdeling: De Nieuwe Palmboom, op de 1e verdieping.
Deze afdeling (ook genoemd naar 1 van de 5 molens van Schiedam) heeft personeel, dat specifiek is opgeleid voor het verzorgen van (demente) bewoners die verpleegzorg nodig hebben. De laatste fase dus, met snoezelen, zachte muziek, aangepast programma.

Voor Riet betekent dit: rust in de tent. Wel even wennen aan de nieuwe gezichten, maar Riet vindt iedereen aardig, die aardig tegen haar is!
Voor mij betekent het: wennen aan ander personeel, andere werkwijze. Maar ook dat overleef ik wel!
Maar meer nog dan op de oude afdeling zal ik geconfronteerd worden met de zekerheid van sterven. Het is niet anders.

De volgende keer zal ik in de weblog verder ingaan op deze verhuizing. Ik stuur jullie dit emailtje, om alvast aan het idee te wennen.
Degenen die haar regelmatig bezoeken, zal ik apart benaderen, zodra de verhuizing actueel is.


De rust is een klein beetje terug gekeerd, maar voor Riet is het gedurende de dagelijkse confrontaties met enkele nieuwe bewoners regelmatig hommeles. 
De huiskamer is vaak te druk voor haar, ze reageert op de geluiden om haar heen en ze wordt er zelf onrustig van.
Tot voor kort bleef ik met haar in de huiskamer: samen koffie drinken, een zacht muziekje op de achtergrond, een babbeltje met de anderen in de huiskamer. Riet voelde zich er ontspannen bij, reageerde goed, vroeg om een knuffel.
Maar dit veranderde drastisch met de komst van de nieuwe bewoners. Vooral de knullelceremonie viel allerminst in de smaak. Door 2 dames werd ik al snel uitgemaakt voor "viezerik", en ik moest maar gauw "oprotten". 
Het vervelende is, dat dit gedrag niet of nauwelijks te beïnvloeden is door een gesprek met die dames. Ook het personeel heeft daar op dat moment geen vat op. 
Uiteraard stoor ik me niet aan het niet-verwijtbare gedrag van deze dames, maar voor de algehele rust in de huiskamer vind ik het verstandiger om mijn bezoek aan Riet voortaan te verplaatsen naar het restaurant. 


Vanochtend trof ik Riet aan in de huiskamer, zonder bril, en gekleed in het bovenstuk van een pyjama. Eerst maar even zoeken naar die bril, want dit gebeurt wel eens vaker als ze geholpen wordt door nieuw personeel.
Opmerkelijk, zo rustig als Riet zich laat helpen door deze aardige dame! Maar van die bril geen spoor..... Komt wel weer boven water, want haar naam staat er in, zoals trouwens ook in haar gebit, dat ook regelmatig uit is als dat haar irriteert.
Maar vorige week waren haar schoenen zoek. Die bleken uiteindelijk ergens in een "washok" te staan om schoon gemaakt te worden.


Ik sluit af met een aardig gedichtje van Lenjef, dat ik vandaag via de email ontving. Een "mijn idee"-gedicht.




Nog een opmerking: als je een reactie wil plaatsen, dan kan dat natuurlijk altijd via onderstaande optie. Bedenk echter, dat die reactie dan openbaar wordt. Een voorbeeld kun je terug vinden onder het vorige bericht, door op "reacties" te klikken.

maandag 20 februari 2012

VEEL NIEUWE GEZICHTEN

Gisteren vierde Riet haar 68e verjaardag. 
Ik had haar er al enkele dagen op voorbereid: dat er kaarten zouden komen, en dat ik -net als de 2 voorgaande verjaardagen- weer met zelfgebakken cake zou komen voor de hele afdeling.
Heel opmerkelijk: door deze herhaalde reminders bleef er toch iets hangen, want ze vond het op haar manier allemaal best leuk. Ook het zingen en de felicitaties van het personeel.
Ze genoot van de mooie, kleurige kaarten. Ballonnen, bloemen, vogels, het had haar belangstelling. 
Helaas: mijn pogingen om de afzenders bij haar in beeld te brengen, hadden totaal geen effect; ik had niet anders verwacht. Maar dat ze in het middelpunt van de belangstelling stond, vond ze heel fijn.


Het leven gaat verder, zelfs in een verpleeghuis.
De afgelopen weken werden gekenmerkt door veel nieuwe gezichten. Van de 32 huisgenoten van de afdeling zijn er 5 overleden en een stuk of 10 verhuisd naar een andere afdeling.
Dat betekent: de helft van de afdeling is nieuw. Dus erg veel onrust, spanningen, aanvaringen. Daarbij is ook een deel van het personeel nieuw of overgekomen van andere afdelingen.
Dat dit alles zijn weerslag heeft op de oude bewoners (dus ook op Riet), hoef ik niemand uit te leggen.
Al die verhuizingen zullen wel goed doordacht zijn, maar bij mij rijst toch de vraag, of dit wel zo massaal moet. Zijn de bewoners niet veel meer gebaat bij "rust in de tent"?


Waarschijnlijk zal Riet binnenkort weer verhuizen naar haar eigen huiskamer, omdat de huiskamer waar ze nu dagelijks zit, door de nieuwkomers erg onrustig is. Riet stoort zich daar aan en gaat voortdurend op de loop. 
Naar verluid is haar eigen huiskamer nu rustiger, ondanks de samenvoeging met de aangrenzende huiskamer. Als proef heeft de leiding namelijk 2 huiskamers samengevoegd: 16 personen dus als 1 groep om samen te eten in de ene huiskamer, en te relaxen en andere activiteiten te doen in de andere huiskamer. Voor het personeel is dit natuurlijk praktisch, maar naar mijn idee zal dit voor de bewoners toch erg druk zijn.


Van de Belgische dichter-fotograaf Lenjef ontving ik het volgende gedichtje:

Riet wordt enthousiast als ik praat over wandelen bij mooi weer, over mooie bloemen, de vogels, en de eenden bij de singels. De lente is in aantocht, en ik laat haar meegenieten.


Tot een volgende keer!