Welkom beste lezer!


Welkom beste lezer!
Misschien heeft het lezen van deze blog je interesse gewekt? Tenslotte raakt dit onderwerp -hoe beangstigend ook- ons allemaal. Als je mij je email-adres geeft, zal ik je op de mailinglist plaatsen, zodat je automatisch een email van mij krijgt bij het verschijnen van een nieuw bericht. Met hetzelfde gemak kun je dat op dezelfde wijze natuurlijk weer ongedaan maken.
Stuur je email naar onderstaand adres en de rest volgt vanzelf.
hvogelaarster@gmail.com

maandag 20 februari 2012

VEEL NIEUWE GEZICHTEN

Gisteren vierde Riet haar 68e verjaardag. 
Ik had haar er al enkele dagen op voorbereid: dat er kaarten zouden komen, en dat ik -net als de 2 voorgaande verjaardagen- weer met zelfgebakken cake zou komen voor de hele afdeling.
Heel opmerkelijk: door deze herhaalde reminders bleef er toch iets hangen, want ze vond het op haar manier allemaal best leuk. Ook het zingen en de felicitaties van het personeel.
Ze genoot van de mooie, kleurige kaarten. Ballonnen, bloemen, vogels, het had haar belangstelling. 
Helaas: mijn pogingen om de afzenders bij haar in beeld te brengen, hadden totaal geen effect; ik had niet anders verwacht. Maar dat ze in het middelpunt van de belangstelling stond, vond ze heel fijn.


Het leven gaat verder, zelfs in een verpleeghuis.
De afgelopen weken werden gekenmerkt door veel nieuwe gezichten. Van de 32 huisgenoten van de afdeling zijn er 5 overleden en een stuk of 10 verhuisd naar een andere afdeling.
Dat betekent: de helft van de afdeling is nieuw. Dus erg veel onrust, spanningen, aanvaringen. Daarbij is ook een deel van het personeel nieuw of overgekomen van andere afdelingen.
Dat dit alles zijn weerslag heeft op de oude bewoners (dus ook op Riet), hoef ik niemand uit te leggen.
Al die verhuizingen zullen wel goed doordacht zijn, maar bij mij rijst toch de vraag, of dit wel zo massaal moet. Zijn de bewoners niet veel meer gebaat bij "rust in de tent"?


Waarschijnlijk zal Riet binnenkort weer verhuizen naar haar eigen huiskamer, omdat de huiskamer waar ze nu dagelijks zit, door de nieuwkomers erg onrustig is. Riet stoort zich daar aan en gaat voortdurend op de loop. 
Naar verluid is haar eigen huiskamer nu rustiger, ondanks de samenvoeging met de aangrenzende huiskamer. Als proef heeft de leiding namelijk 2 huiskamers samengevoegd: 16 personen dus als 1 groep om samen te eten in de ene huiskamer, en te relaxen en andere activiteiten te doen in de andere huiskamer. Voor het personeel is dit natuurlijk praktisch, maar naar mijn idee zal dit voor de bewoners toch erg druk zijn.


Van de Belgische dichter-fotograaf Lenjef ontving ik het volgende gedichtje:

Riet wordt enthousiast als ik praat over wandelen bij mooi weer, over mooie bloemen, de vogels, en de eenden bij de singels. De lente is in aantocht, en ik laat haar meegenieten.


Tot een volgende keer!


  

4 opmerkingen:

  1. Zo jong en dan al twee jaar niet meer thuis.
    Lijkt me echt heel moeilijk om dit mee te maken met je echtgenote.
    Fijn voor Riet dat ze zo'n lieve en zorgzame man heeft.
    Heb veel respect voor je.
    Ik heb het meegemaakt met mijn vader,maar die was een stuk ouder.
    Maar ik was intens verdrietig toen het moment kwam dat hij niet meer wist dat ik zijn dochter was. Toch is er altijd iets van warmte voelbaar geweest.Misschien wist hij toch meer dan dat hij kon zeggen.Toch hoop ik dat je ook nog een stukje eigen leven kan hebben.
    Hartelijke groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nog gefeliciteerd met de verjaardag van Riet. En wat heb je een mooi gedicht van Lenjef gekregen!

    Ps wat is het moeilijk om in 1 keer te bewijzen dat ik geen robot ben ....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt Inge!

      Dagelijks krijg ik een gedichtje van Lenjef, ik heb me daarop geabonneerd.
      Hij is vaak wat aan de tragische, melancholische kant, want voor hem is het leven vaak een tranendal. Maar toch weet hij in een enkel woord een scheefgroei in menselijke verhoudingen raak neer te zetten.

      En die robot, ja, ik lees het in je berichten. Op den duur wen je er aan. Vaak is de demente mens blij om de aandacht die hij krijgt. En dat levert uiteindelijk toch een goed gevoel op, denk ik dan maar.
      Sterkte met je zorg voor je vader, en zorg goed voor jezelf: daar heeft hij tenslotte het meeste aan.

      Hartelijke groet,
      Hans

      Verwijderen
  3. Ik schrik ervan, van het feit dat jouw vrouw zo jong Alzheimer patiënt is. Dubbel tragisch.
    Hartelijke groet van mij.

    BeantwoordenVerwijderen

Volg ons met Email